Konstrukcje jezykowe
21 pojęć w 7 podgrupach, z prostymi definicjami i źródłami.
Deklaracje · 1
- 01deklaracjaKonstrukcja wprowadzająca nazwę i jej atrybuty, np. typ, bez konieczności podawania jej pełnej definicji czy wartości.
Funkcje wyzszego rzedu · 3
- 01domknięcieFunkcja wraz z zachowanym środowiskiem powiązań wolnych zmiennych z miejsca jej definicji, dzięki czemu zachowuje dostęp do nich poza nim.
- 02funkcja anonimowalambdaFunkcja zdefiniowana bez przypisanej nazwy, zwykle jako wyrażenie lambda przekazywane bezpośrednio jako wartość.
- 03funkcja wyższego rzęduFunkcja przyjmująca inne funkcje jako argumenty lub zwracająca funkcję jako wynik.
Obsluga bledow · 1
- 01wyjątekZdarzenie sygnalizujące błąd lub sytuację wyjątkową, przerywające normalny przepływ i przekazujące sterowanie do obsługującego go kodu.
Podprogramy · 4
- 01argumentKonkretna wartość lub wyrażenie przekazane do podprogramu w momencie wywołania, wiązane z odpowiednim parametrem.
- 02funkcjaNazwany, parametryzowany podprogram zwracający wartość, stanowiący wyodrębnioną jednostkę obliczenia wywoływaną z różnych miejsc.
- 03parametrNazwana zmienna w definicji podprogramu, do której przy wywołaniu wiązany jest argument przekazany przez wołającego.
- 04proceduraPodprogram wykonywany dla efektów ubocznych, niezwracający wartości wynikowej w sensie matematycznej funkcji.
Sterowanie przeplywem · 4
- 01instrukcjaNajmniejsza samodzielna jednostka wykonawcza programu wyrażająca akcję do wykonania, np. przypisanie lub sterowanie przepływem.
- 02instrukcja warunkowaKonstrukcja sterująca wybierająca gałąź wykonania w zależności od wartości logicznej warunku.
- 03pętlaKonstrukcja sterująca powtarzająca wykonanie ciała dopóki spełniony jest warunek lub przez zadaną liczbę iteracji.
- 04rekurencjaTechnika definiowania podprogramu poprzez bezpośrednie lub pośrednie odwołanie do samego siebie aż do osiągnięcia przypadku bazowego.
Wiazanie i zakres · 5
- 01blokGrupa instrukcji i deklaracji traktowana jako jednostka składniowa, zwykle wyznaczająca zakres widoczności nazw w niej zadeklarowanych.
- 02stałaNazwana lub literałowa wartość ustalona w trakcie kompilacji lub inicjalizacji, której nie wolno zmienić podczas wykonania programu.
- 03zakres dynamicznyReguła wiązania nazw, w której widoczność identyfikatora zależy od ciągu wywołań w czasie wykonania, a nie od struktury tekstu.
- 04zakres leksykalnyzasięg statycznyReguła wiązania nazw, w której widoczność identyfikatora wyznacza struktura tekstu programu, a nie przebieg wykonania.
- 05zmiennaNazwany odnośnik wiążący identyfikator z lokalizacją w pamięci lub wartością, której zawartość można odczytywać i zwykle modyfikować w trakcie działania programu.
Wyrazenia · 3
- 01literałZapis wartości stałej wprost w kodzie źródłowym, np. liczby, znaku czy łańcucha, reprezentujący tę wartość bez pośrednictwa nazwy.
- 02operatorSymbol oznaczający wbudowane działanie na operandach, np. arytmetyczne lub logiczne, łączący je w wyrażenie.
- 03wyrażenieKonstrukcja składniowa, która po obliczeniu daje wartość, złożona z operandów i operatorów lub wywołań.
Pozostałe grupy — Języki i teoria typów
- SłownikKompilacja i analiza
- SłownikParadygmaty programowania
- SłownikSemantyka i ewaluacja
- SłownikTeoria typow
- SłownikZarzadzanie pamiecia i wykonanie