Paradygmaty algorytmiczne

Algorytm przetwarzający dane wejściowe w strumieniu i podejmujący nieodwołalne decyzje bez znajomości przyszłych danych.

Paradygmat rozwiązywania problemu przez podział na mniejsze podproblemy tego samego typu, ich niezależne rozwiązanie i scalenie wyników.

Algorytm dla problemu optymalizacyjnego zwracający rozwiązanie z gwarantowanym ograniczeniem odchylenia od optimum.

Sposób organizacji obliczeń od najmniejszych podproblemów ku problemowi głównemu, z wypełnianiem tablicy rozwiązań.

Sposób organizacji obliczeń rekurencyjnych od problemu głównego ku podproblemom, zwykle z zapamiętywaniem wyników.

Algorytm budujący rozwiązanie przez dodawanie elementów wejścia po jednym i aktualizację bieżącego rozwiązania.

Technika geometryczna przetwarzająca obiekty w kolejności przecięcia ich z ruchomą linią lub płaszczyzną zamiatającą.

Algorytm zrandomizowany zawsze zwracający poprawny wynik, którego czas działania jest zmienną losową.

Algorytm zrandomizowany o gwarantowanym czasie działania, którego wynik może być błędny z ograniczonym prawdopodobieństwem.

Algorytm wykorzystujący w trakcie działania losowe wybory, którego wynik lub czas działania zależy od źródła losowości.

Technika rozwiązywania zadań optymalizacji przez podział przestrzeni na podzbiory i odcinanie tych, których oszacowanie wyklucza optimum.

Metoda optymalizacji funkcji liniowej przy ograniczeniach w postaci liniowych nierówności i równości.

Technika rozwiązywania problemów z podproblemami nakładającymi się, polegająca na jednokrotnym obliczaniu i zapamiętywaniu rozwiązań podproblemów.

Złagodzenie ograniczeń problemu w celu uzyskania łatwiejszego zadania, którego rozwiązanie daje oszacowanie optimum oryginału.

Technika przyspieszania obliczeń przez buforowanie wyników wywołań funkcji i zwracanie ich przy powtórnym wywołaniu z tymi samymi argumentami.

Technika redukcji przeszukiwania wyczerpującego przez podział wejścia na dwie połowy, przeszukanie każdej i połączenie częściowych wyników.

Technika przetwarzania struktury liniowej przy użyciu dwóch indeksów poruszających się po niej według ustalonej reguły.

Metoda przeszukiwania przestrzeni rozwiązań przez systematyczne rozszerzanie częściowego rozwiązania i wycofywanie się po napotkaniu ślepej ścieżki.

Strategia rozwiązywania problemu przez systematyczne wygenerowanie i sprawdzenie wszystkich kandydatów na rozwiązanie.

Reguła lub metoda dająca akceptowalne rozwiązanie szybciej niż metoda dokładna, bez gwarancji optymalności.

Ogólny szkielet heurystyk wyższego poziomu sterujący przeszukiwaniem przestrzeni rozwiązań, niezależny od konkretnego problemu.

Przekształcenie jednego problemu w inny, tak że rozwiązanie drugiego daje rozwiązanie pierwszego; podstawa projektowania i klasyfikacji złożoności.

Strategia budowy rozwiązania przez wybór w każdym kroku opcji lokalnie najlepszej, bez rewizji wcześniejszych decyzji.