Model warstwowy i podstawy

Opakowywanie danych warstwy wyższej w jednostkę danych warstwy niższej przez dołączenie nagłówka (i ewentualnie stopki) tej warstwy.

Część jednostki danych niosąca właściwą informację użytkownika, w odróżnieniu od dołączanych pól sterujących nagłówka i stopki.

Pole informacji sterującej dołączane na początku jednostki danych, niosące metadane potrzebne danej warstwie do obsługi transmisji.

Jednostka danych protokołu (Protocol Data Unit) — porcja informacji wymieniana między równorzędnymi jednostkami danej warstwy, złożona z danych sterujących i użytkowych.

Technika, w której przed transmisją ustanawia się dedykowaną ścieżkę o zarezerwowanych zasobach utrzymywaną przez cały czas połączenia.

Technika przesyłu, w której dane dzieli się na pakiety wędrujące niezależnie i współdzielące zasoby sieci bez rezerwacji stałej ścieżki.

Czas potrzebny na przejście jednostki danych od nadawcy do odbiorcy, obejmujący składowe propagacji, transmisji, przetwarzania i kolejkowania.

Siedmiowarstwowy referencyjny model architektury komunikacji systemów otwartych (Open Systems Interconnection) standaryzujący funkcje od fizycznej po aplikacyjną.

Czterowarstwowy model architektury internetu (łącza, internetowa, transportowa, aplikacji) leżący u podstaw współczesnych sieci pakietowych.

Zbiór reguł określających format, kolejność i znaczenie komunikatów wymienianych między jednostkami sieci oraz akcje podejmowane przy ich wysyłaniu i odbiorze.

Uporządkowany zestaw współpracujących protokołów przypisanych do kolejnych warstw, realizujący pełną komunikację między systemami.

Zdefiniowany zestaw operacji i prymitywów, przez który warstwa udostępnia swoje usługi warstwie bezpośrednio wyższej.

Architektura sieci dzieląca komunikację na hierarchię warstw, z których każda świadczy usługi warstwie wyższej i korzysta z usług niższej.

Poziom abstrakcji w architekturze sieci grupujący funkcje o pokrewnym zadaniu, oferujący zdefiniowany zestaw usług warstwie sąsiedniej.