NoSQL i modele nierelacyjne

Metoda przypisywania kluczy do węzłów, w której dodanie lub usunięcie węzła wymaga relokacji jedynie niewielkiej części kluczy.

Utrzymywanie kopii tych samych danych na wielu węzłach w celu zwiększenia dostępności, odporności na awarie i lokalności odczytu.

Poziome partycjonowanie danych na rozłączne podzbiory (shardy) rozmieszczone na wielu węzłach w celu skalowania pojemności i przepustowości.

Zestaw własności systemów nierelacyjnych: dostępność podstawowa, stan miękki, spójność ostateczna — przeciwstawny rygorom ACID.

Model danych reprezentujący byty jako węzły i relacje jako krawędzie z właściwościami, wspierający wydajne przechodzenie połączeń.

Formalizm grafu, w którym węzły i krawędzie mają etykiety oraz zbiory par klucz-wartość (właściwości); krawędzie są skierowane i nazwane.

Elementarna jednostka modelu RDF w postaci podmiot-orzeczenie-przedmiot, wyrażająca pojedyncze stwierdzenie o zasobie.

Model danych przechowujący samoopisujące się dokumenty o strukturze zagnieżdżonej (JSON/BSON/XML), z których każdy jest niezależną jednostką dostępu.

Model danych przechowujący wartości adresowane wyłącznie unikalnym kluczem, bez interpretowania wewnętrznej struktury wartości przez system.

Model przechowujący dane w wierszach o zmiennej liczbie kolumn pogrupowanych w rodziny kolumn, zoptymalizowany pod rozproszony zapis i odczyt zakresowy.

Zbiór powiązanych danych traktowany jako jedna jednostka dostępu i spójności, stanowiący granicę operacji atomowych w bazach nierelacyjnych.

Celowe wprowadzenie redundancji danych przez zagnieżdżanie lub duplikowanie, by ograniczyć kosztowne złączenia i przyspieszyć odczyt.

Klasa systemów baz danych rezygnujących z modelu relacyjnego i pełnego SQL na rzecz elastycznych schematów i poziomej skalowalności (Not Only SQL).

Własność systemu, w którym struktura rekordów nie jest narzucana z góry, lecz określana przy odczycie przez aplikację (schema-on-read).