Kryptografia symetryczna

Algorytm szyfrujący, w którym ten sam tajny klucz służy do szyfrowania i deszyfrowania danych.

Algorytm rozwijający materiał wejściowy w zestaw podkluczy rundowych używanych w kolejnych rundach szyfru blokowego.

Tablica podstawień odwzorowująca wejściowe bity na wyjściowe, wprowadzająca nieliniowość do szyfru blokowego.

Struktura szyfru blokowego dzieląca blok na dwie połowy przetwarzane iteracyjnie funkcją rundy, odwracalna bez odwracania tej funkcji.

Architektura szyfru blokowego naprzemiennie stosująca warstwy podstawień (S-bloki) i permutacji bitów w wielu rundach.

Szyfr symetryczny przetwarzający dane w blokach o stałej długości za pomocą permutacji zależnej od klucza.

Pseudolosowa sekwencja generowana z klucza, łączona z tekstem jawnym (zwykle XOR) w szyfrach strumieniowych.

Szyfr symetryczny szyfrujący dane bit po bicie lub bajt po bajcie przez sumowanie z pseudolosowym strumieniem klucza.

Tryb łączący poufność z gwarancją integralności i autentyczności danych, zwracający szyfrogram wraz ze znacznikiem uwierzytelniającym.

Uzupełnianie wiadomości dodatkowymi bitami do pełnej wielokrotności długości bloku przed zaszyfrowaniem szyfrem blokowym.

Wartość używana dokładnie raz w danym kontekście klucza, zapobiegająca powtórzeniom i atakom powtórzeniowym.

Tryb pracy, w którym każdy blok jawny jest XOR-owany z poprzednim szyfrogramem przed zaszyfrowaniem, łańcuchując bloki.

Tryb pracy zamieniający szyfr blokowy w strumieniowy przez szyfrowanie kolejnych wartości licznika i XOR z tekstem jawnym.

Tryb pracy szyfrujący każdy blok niezależnie tym samym kluczem; identyczne bloki jawne dają identyczne szyfrogramy.

Schemat określający sposób wielokrotnego stosowania szyfru blokowego do wiadomości dłuższej niż jeden blok.

Losowa lub niepowtarzalna wartość początkowa zapewniająca różne szyfrogramy dla tej samej wiadomości w danym trybie pracy.

Własność szyfru, w której zmiana jednego bitu jawnego wpływa na wiele bitów szyfrogramu, rozpraszając strukturę statystyczną.

Własność szyfru maskująca zależność między kluczem a szyfrogramem, czyniąc tę relację złożoną i nieliniową.

Wspólny poufny parametr, znany tylko uprawnionym stronom, sterujący szyfrowaniem i deszyfrowaniem w kryptografii symetrycznej.