język rekurencyjny

Miara mocy zbioru wyrażająca jego liczność, uogólniająca pojęcie liczby elementów na zbiory nieskończone.

Zbiór równoliczny z pewnym podzbiorem liczb naturalnych, tj. skończony lub równoliczny ze zbiorem liczb naturalnych.

Operator wiążący zmienną w formule, wyrażający zakres jej obowiązywania: ogólny (dla każdego) lub egzystencjalny (istnieje).

System logiczny dopuszczający kwantyfikację po elementach dziedziny, z predykatami, funkcjami i relacjami, ale bez kwantyfikacji po zbiorach.

Wyrażenie oznaczające relację lub własność elementów dziedziny, dające zdanie po podstawieniu argumentów.

Wynik stwierdzający, że każda formuła prawdziwa we wszystkich modelach teorii jest w niej dowodliwa.